بوکه bokeh

بوکه کلمهای ژاپنی است که اشاره به جلوه خاصی در عکس دارد و از سال ۱۹۹۷ و به شکل لغت Bokeh وارد زبان انگلیسی شد و امروزه بیش از دو میلیون و هشتصد هزار عکس با هشتگ #bokeh فقط در شبکه اجتماعی اینستاگرام به ثبت رسیده است. این جلوه که در عکاسی با دوربینهای DSLR بهراحتی قابلدستیابی است، همچنان با تکنیکهای دیجیتال بهسختی به عکسها اضافه میشود و دوربینهای پیشرفتهترین گوشیهای هوشمند با تعبیه دو عدسی بهصورت مصنوعی قادر به ثبت جلوهای مشابه آن هستند.

چگونه میتوان به بوکه دست یافت؟

بهطورکلی تمام قسمتهای خارج از فوکوس عکسهای گرفتهشده با دوربینهای DSLR حتی اگر تنظیمات روی حالت خودکار قرار داشته باشند، محدوده ایجاد بوکه محسوب میشود. اما اگر پسزمینهای یکدست با نور یکسان داشته باشید، جلوه خاصی در آن مشاهده نخواهید کرد.

آنچه که موجب ایجاد بوکه میشود در درجه اول وجود نقاط روشن در عمق پسزمینه سوژه شماست. برای مثال نورهای تابیدهشده از میان شاخ و برگ درختانی که جلوی تابش مستقیم نور را گرفتهاند و یا پسزمینه چراغهای یک شهر در شب برای ایجاد بوکه مناسب هستند .نکته بعدی ثبت عکس با فواصل کانونی نرمال و بالاتر است. گرچه ثبت عکس با فواصل کانونی واید نیز تناقضی با ثبت بوکه ندارد، اما با توجه به فشرده شدن پسزمینه در فواصل کانونی بالاتر، و بسته شدن زاویه دید این جلوه در چنین فواصل کانونی بهتر به چشم خواهد آمد. ضمن اینکه اگر سوژه شما یک شخص باشد، در چنین فواصل کانونی چهره با حداقل اعوجاج و به شکل زیباتری ثبت خواهد شد. پس اگر یک لنز زوم روی دوربین شما نصبشده سعی کنی به حدی روی سوژه زوم کنید که خط نشانگر فاصله کانونی روی عددی بالاتر از ۵۰ قرار گیرد.نوردهی یا Aperture که آن را با تغییر عدد دیافراگم یا F در دوربین آن را کاهش را افزایش میدهیم. این عدد با میزان نوردهی رابطه عکس دارد. یعنی هرچه عدد دیافراگم کمتر باشد نوردهی بیشتر خواهد بود. این مورد در لنزهای زوم همراه دوربین بین ۳٫۵ تا ۵٫۶ خواهد بود و در فاصله کانونی مناسب برای ثبت عکس با بوکه مناسب بههیچعنوان از عدد ۴ یا ۵ کمتر نخواهد بود.